L’imperatiu
Aprende
Como hemos dicho anteriormente al tratar el presente de subjuntivo, se usa el imperativo para dar órdenes. Veamos su formación.
En primer lugar, hay que recordar que el imperativo tiene cinco personas, en lugar de seis, ya que no nos damos órdenes a nosotros mismos y por eso no tiene primera persona del singular. Además, en este tiempo verbal, el sujeto se sitúa detrás del verbo.
Para formar el imperativo, añadimos las terminaciones a la raíz del verbo:
| PARLAR | TÉMER | REBRE | DORMIR | LLEGIR |
|---|---|---|---|---|
| parla parli parlem parleu parlin |
tem temi temem temeu temin |
rep rebi rebem rebeu rebin |
dorm dormi dormim dormiu dormin |
llegeix llegeixi llegim llegiu llegeixin |
| SER | ESTAR | FER | TENIR |
|---|---|---|---|
| sigues sigui siguem sigueu siguin |
estigues estigui estiguem estigueu estiguin |
fes faci fem feu facin |
tingues tingui tinguem tingueu tinguin |
| ANAR | VENIR | VOLER | PODER |
|---|---|---|---|
| ves vagi anem aneu vagin |
vine vingui vinguem veniu vinguin |
vulgues vulgui vulguem vulgueu vulguin |
pugues pugui puguem pugueu puguin |
| SABER | DIR | VEURE | VIURE |
|---|---|---|---|
| sàpigues sàpiga sapiguem sapigueu sàpiguen |
digues digui diguem digueu diguin |
veges vegi vegem vegeu vegin |
viu visqui visquem viviu visquin |
| ENTRAR | SORTIR | QUEIXAR-SE |
|---|---|---|
| entra entri entrem entreu entrin |
surt surti sortim sortiu surtin |
queixa’t queixi’s queixem-nos queixeu-vos queixin-se |
Practica